Mijn kind is een moeilijke eter. Wat nu?

Peuters en eten

‘Neen, dat lust ik niet!’ Het moet zowat de meest gehoorde zin zijn in heel wat gezinnen met jonge kinderen. Baby’s lusten doorgaans heel veel en staan open voor nieuwe smaken. Maar eens de peuterpuberteit haar intrede maakt, verandert het gezellige moment van de gezinsmaaltijd vaak in een eindeloze strijd.

Is het normaal dat jouw kind niet wil eten?

Loes Neven, senior stafmedewerker ‘gezonde voeding’ bij het Vlaams Instituut Gezond Leven, werkt rond voeding en gezondheid bij kinderen. “Voedselneofobie, de angst voor nieuw of onbekend voedsel, is typisch voor kinderen van anderhalf tot twee jaar. Ook gerechten die ze vroeger wel aten, moeten er nu aan geloven. Het weigeren van eten valt volledig evolutionair te verklaren.”

“Kinderen worden op deze leeftijd minder afhankelijk van hun ouders, zeker nu ze zelf hun eerste stapjes zetten. Er ontstaat een soort van reflex om niet zomaar alles meer in de mond te steken. In de natuur kan bitterheid wijzen op iets wat giftig is, een zure smaak kan op zijn beurt weer een signaal zijn voor bedorven of nog niet rijpe voeding. Maar geleidelijk aan neemt die reflex terug af. Pas wanneer je kind consequent alles blijft weigeren, vraag je best raad bij deskundigen.”

Hoe krijg je jouw peuter opnieuw aan het proeven?

• Proeven is iets wat je kind opnieuw moet leren. Laat je kind dus toe om het voedingsmiddel te bekijken, eraan te voelen, eventueel in de mond te steken en ook te laten uitspuwen (mocht dat nodig zijn). Leren proeven is een voortdurend proces en hoeft niet meteen te leiden tot het inslikken van dat stukje groente of fruit. 
   
• Geef zelf het goede voorbeeld en toon je peuter hoe je die groente- of fruitsoort zelf opeet.
   
• Schrap het voedingsmiddel niet van de menukaart, maar biedt het telkens opnieuw aan. De ene keer maak je er puree van, een andere keer meng je het met andere groenten en dan bied je het weer puur aan. Het kan wel vijftien pogingen vragen voor je peuter iets opnieuw lust.

Wat helpt niet?

• Je kind dwingen om zijn bord leeg te eten werkt contraproductief. Ze zullen negatieve gevoelens koppelen aan de maaltijdmomenten. Uit de recentste voedselconsumptiepeiling blijkt dat 42% van de Belgische ouders zijn kind verplicht om het bord leeg te eten. Op deze manier verstoor je het natuurlijke verzadigingsmechanisme en kunnen kinderen niet meer bepalen wanneer ze echt genoeg hebben.
   
• Belonen werkt slechts in bepaalde gevallen. Vooral belonen met zoetigheden is een slecht idee. “Als je bord leeg is, dan krijg je een snoepje.” Hoewel het een veelgehoorde zin is, is het dus geen goede manier van werken. Op die manier geef je toe dat het voorgeschotelde eten niet lekker is, want je beloont je kind achteraf.

Tips om de maaltijden vlot te laten verlopen

• Zorg voor structuur in de maaltijden. Enerzijds door - in de mate van het mogelijke - op vaste tijdstippen te eten, anderzijds door het aantal tussendoortjes te beperken.
   
• Eet samen met het gezin. Maak er een punt van om tijdens de hoofdmaaltijden samen aan tafel te zitten.
   
• Kies een leuk bord, bestek en beker. Dat maakt het eten net dat tikkeltje toffer.